Thierry als Sport Ambassadeur van de campagne "Samen bewegen gewoon doen" van gemeente Den Haag

Van Mister Nobody tot Ambassadeur van de gehandicaptensport in Den Haag in één jaar tijd. Hoe doe je dat? Ik ben nog steeds verbaasd welke effecten een Olympisch of een Paralympisch medaille in mijn geval op de maatschappij kan hebben.

Nu dat gemeentes, taskforce van ministeries of Olympisch steunpunten mijn mening vragen over de maatschappelijke en sportieve integratie van gehandicapte in de samenleving, laat ik deze kans grijpen om te zeggen wat ik er van vind.

Gehandicapte moeten uit de kast, als wij een plek in de maatschappij willen, dan zullen wij het zelf moeten veroveren. Wij moeten emanciperen, zoals de vrouwen in de jaren '60 hebben gedaan. Maar het is moeilijk want wij blijven en minoriteit.

Sport biedt zeer veel gelegenheid om gehandicapten een volwaardig plaats in de maatschappij te geven. Kijk maar naar mijn medaille. Mijn omgeving heeft meer bewondering voor mijn prestatie als sportman dan voor het feit dat ik kostwinner ben van een 5 koppige familie. Het is vaak lichamelijk zwaarder om van je werk terug te komen en voor de kinderen klaar te zijn dan op pad te zijn in het buitenland voor zeilwedstrijden.

Daarvoor ben ik Ambassadeur geworden van de campagne "samen bewegen gewoon doen" (zie www.denhaagenhandicap.nl).

Sport als katalysator voor de integratie van mensen met een handicap of een chronisch ziekte in de maatschappij.

Dit wil zeggen dat sport verenigingen in Den Haag hun deuren moeten openstellen voor gehandicapten die graag willen sporten. Ook locale toernooi organisatoren kunnen een extra categorie in hun programma toevoegen. Bijvoorbeeld bij een basketball toernooi kan er een categorie staande heren, staande vrouwen en een categorie rolstoel op het programma gezet worden. Hetzelfde publiek kan dan zien dat rolstoelbasketball ook heel graaf is om naar te kijken.

Op het hoogste internationaal niveau van atletiek toernooien of  sommige internationale tennistoernooien is al lang de categorie "minder valide" geïntegreerd in het programma. Het effect op het publiek is verbluffend. Je wordt als volwaardig topsporter gezien. Ook bij alle Olympisch klasse zeiltoernooien  zijn de Paralympische klasse toegevoegd. Zo kunnen Olympische zeilers zien dat wij met precies dezelfde omstandigheden en regels aan het varen zijn. In mijn geval gaat de integratie zelfs verder. De boot klasse waar ik in zeil is een Internationale Klasse. Dat wil zeggen dat valide zeilers er ook in zeilen en bij een Open Wereldkampioenschap zijn zowel validen als minder validen tegen elkaar in competitie. Er is absoluut geen onderscheidt. En bij de laatste WK ben ik vierde geëindigd op een totaal van 90 boten. Zo een resultaat geeft mij zelfs meer voldoening dan een bronzen medaille bij de Paralympics waar alleen gehandicapte tegen elkaar in competitie zijn.

Er is niet een aparte gehandicapte wereld; er is maar één wereld, en wij, mensen met een handicap moeten daarin onze plek in vinden. En Sport kan ons helpen erkenning af te dwingen.

Met zeer veel zeilgroeten,
Thierry Schmitter